Jerzy Grzywacz jest absolwentem PWSSP w Łodzi. Dyplom 1986 r. z malarstwa sztalugowego u prof. Wiesława Garbolińskiego i grafiki warsztatowej u prof. Leszka Rózgi. Zaczynał studia w pracowni malarstwa u prof. Mariana Jaeschke. Od 1978 r. kilka wystaw indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. W 1980 r.promowany w ogólnopolskim programie telewizyjnym za malarstwo przez Szymona Kobylińskiego. Od 1980 r. do 1986 r. korzystał ze specjalnych uprawnień artystycznych nadanych przez Ministerstwo Kultury i Sztuki. 1987 r.- Poznań – Stypendium Ministra Kultury i Sztuki prof. Krawczuka. Obrazy artysty bez względu na mnogość podjętych tematów bardzo silnie działają na odbiorcę, wprowadzając go w nastrój poezji opowiedzianej na płótnie. Częstym przedstawieniem jest fragment pejzażu – spokojnego i tajemniczego a także czystego pozbawionego faktu. W jego wypowiedziach malarskich zauważymy elementy romantyzmu, modernizmu końca XIX wieku, a forma tj. stosowanie puentylizmu i dywizjonizmu dających wrażenie drgania powietrza na obrazach – zaczerpnięta jest z impresjonizmu francuskiego. Przez krytyków sztuki nazywany jest malarzem nastroju. Uprawia także grafikę i abstrakcję nie pozbawionych pierwiastka enigmatyczności i bajkowości. Obrazy Jerzego Grzywacza chętnie są nabywane w kraju i za granicą.